Het mooiste toernooi dat er is! Velen delen die mening over het WK. Zelfs als je niet echt van voetbal houdt of we komen niet verder dan de eerste rondes, ongeacht de leeftijd, het WK is toch altijd weer een feestje. Bijna alsof die maand \u00e9\u00e9n grote feestdag is. We vergeten zelfs dat onze buur normaliter voor een andere club juicht. Want tijdens het WK zijn er geen andere clubs, we staan allemaal verbroederd achter \u00e9\u00e9n kleur, \u00e9\u00e9n land.<\/p>\n

Is dat de reden waarom we zo van het WK houden? De eenheid die het kampioenschap over een volk legt? We vergeten massaal andere problemen die we in ons dagelijks leven tegenkomen, hele landen stoppen met werken, zelfs nationale conflicten komen tot stilstand. We kijken naar de kracht achter het WK, wat is het psychologische effect op ons? We halen mooie herinneringen op, en kijken naar beelden van WK\u2019s uit een ver verleden. Gaat u mee?<\/p>\n

Waarom vinden we wedstrijden zoals het WK zo leuk?<\/a>
\nHoogtepunten uit de geschiedenis van het WK \u2013 van Uruguay in 1930 tot Rusland 2018<\/a>
\nWalking Football \u2013 een goede manier om toch te blijven voetballen <\/a><\/p>\n

Waarom vinden we wedstrijden zoals het WK zo leuk?<\/h3>\n

Wanneer we naar onze eigen levens kijken hebben we allemaal wel een keer met een wedstrijd meegedaan. Misschien vroeger op school, maar ook als volwassenen bijvoorbeeld met collega\u2019s op kantoor. Vond u het fijn om hieraan mee te doen? Het is zeer waarschijnlijk dat u ten minste enthousiast was en stiekem toch wilde winnen.<\/p>\n

Dr. Sander van der Linden<\/a>, sociaalpsycholoog aan de Universiteit van Cambridge in het Verenigd Koninkrijk legt ons het een en ander uit omtrent wedstrijden. Het is niet allemaal leuk natuurlijk, want er kan er maar \u00e9\u00e9n de winnaar zijn. Een wedstrijd is wat ze een “nulsomspel<\/u>\u201d noemen. Dit betekend dat wanneer er maar \u00e9\u00e9n kan winnen er ook een verliezer moet zijn. Dat weerhoudt ons er (gelukkig) echter niet van om deel te nemen aan wedstrijden, deze te organiseren en om te juichen.<\/p>\n

\u201cVoor de meeste mensen is er iets onverklaarbaar meeslepends aan de aard van een wedstrijd. Misschien komt dat omdat, zoals sommige geleerden beweren, “concurrentievermogen” een biologische eigenschap is die mee-evolueerde met de basisbehoefte aan (menselijke) overleving<\/strong><\/em>.\u201d Zo legt Dr. Van der Linden ons uit. Ook geeft hij voorbeelden van hoe het wedstrijdelement in (bijna) elk aspect van onze moderne samenleving aanwezig is. Zelfs in onze zoektocht naar liefde, maar ook concurrentie tussen bedrijven is aanwezig en blijkbaar heel gunstig voor de economie.<\/p>\n

<\/p>\n

Bron<\/a>: Fans gaan door een emotionele achtbaan tijdens het WK.<\/p>\n

Verenigd door sport<\/strong><\/h4>\n

\u00a0<\/strong>Iedereen die wel eens naar een WK of EK heeft gekeken weet wat voor een emotionele achtbaan zo een wedstrijd kan zijn. Voetbal is niet alleen de populairste sport ter wereld,<\/a> wat de grootste en meest internationale competitie logischerwijs geliefd maakt. Het is ook iets dat ons laat voelen wat het wilt. Brian Philips, stafschrijver voor Grantland en auteur van interessante columns over sport en hun fans, schreef het volgende: “Sport is als muziek, fictie of film. In dat, voor een vooraf bepaalde duur, u de mogelijkheid geeft om de controle over onze emoties compleet hieraan over te geven, om te voelen wat het u laat voelen<\/em>“.<\/p>\n

Met andere woorden, tijdens deze maand dat iedereen (goed, bijna iedereen) geniet van de vreugden en wanhoop die het WK teweegbrengt, we de kans krijgen om er volledig in op te duiken. Problemen die we normaal gesproken heel belangrijk vinden zijn nu bijna triviaal geworden<\/strong>, wanneer je dit vergelijkt met een kans dat jouw land Wereldkampioen wordt! We voelen dat we ergens deel vanuit maken, een gemeenschap van gelijkgestemde. En we willen allemaal maar \u00e9\u00e9n ding: winnen. Naar de wedstrijden kijken wordt vaak geassocieerd met tijd doorbrengen met vrienden of familie, een leuke tijd hebben en een paar (of meer) biertje drinken!<\/p>\n

\u201cSport is als muziek, fictie of film. In dat, voor een vooraf bepaalde duur, u de mogelijkheid geeft om de controle over onze emoties compleet hieraan over te geven, om te voelen wat het u laat voelen<\/em>\u201d. Brian Philips \u2013 Grantland<\/small><\/p><\/blockquote>\n

Maar ook wanneer we in ons eentje kijken of met ze twee\u00ebn, het maakt niet uit. We voelen ons allemaal deel van een groter geheel.<\/strong> We zijn allemaal \u201ceen rode duivel\u201d. Je ziet vaak dat wanneer mensen tijdens het WK op vakantie zijn, ze de neiging hebben om zelfs nog harder voor hun land te juichen! Vaak voelt men zich juist zeer patriottisch en verenigd met de mensen thuis. Ze hebben dan de behoefte om hun volk en hun \u201cglorieuze\u201d land te vertegenwoordigen (heeft u ook gemerkt dat tijdens het WK het woord \u201cglorieus\u201d te pas en te onpas gebruikt wordt?). Het WK is echt een tijd van vereniging door sport en door (meestal) gezonde competitie.<\/p>\n

Hoogtepunten uit de geschiedenis van het WK \u2013 van Uruguay in 1930 tot Rusland 2018<\/h3>\n

<\/p>\n

Bron: Wikipedia<\/a><\/p>\n

Hoe en waar is het allemaal begonnen? We moeten hiervoor de kalender heel wat jaren terugzetten! De allereerste internationale voetbalwedstrijd was in 1872<\/strong>, toen Schotland en Engeland tegen elkaar speelde met 0-0 als eindscore. De sport werd steeds populairder en werd in de Olympische Zomerspelen opgenomen. Toen FIFA (F\u00e9d\u00e9ration Internationale de Football Association) in 1904 werd opgericht, deed zij haar best om een internationale voetbalcompetitie buiten de Olympische Spelen op te zetten, maar vanwege de geringe populariteit in die tijd werd dit geen succes.<\/p>\n

In de zomer van 1908 en 1912 won Engeland de Olympische Gouden medailles voor voetbal, die nog steeds alleen tussen amateurs gespeeld mocht worden. In 1914 nam FIFA de verantwoordelijkheid op zich voor de organisatie van het Olympisch toernooi, dat hen werd omschreven als een “wereldvoetbalkampioenschap voor amateurs”. Aansluitend werd de eerste Intercontinentale voetbalcompetitie in ons eigen land gehouden, en die wonnen we ook direct! De twee volgende Olympische competities werden door Uruguay gewonnen, dat ook het gastland van de offici\u00eble eerste FIFA-wereldkampioenschap in 1930 was.<\/p>\n

We bekijken enkele van de 20 WK\u2019s die we sinds 1930 hebben gehad,\u00a0we kijken in het bijzonder naar enkele WK\u2019s van het verleden waar Belgi\u00eb aan mee deed:<\/p>\n

\u201cWe waren 15 dagen op het schip Conte Verde onderweg. We vertrokken vanuit Villefranche-sur-Mer samen met de Belgen en de Joegoslaven. Onze basisoefeningen deden we beneden en onze training werd op het dek van het schip gedaan. De coach heeft het nooit over tactiek gehad”. <\/em>Frans voetballer Lucien Laurent op zijn reis naar het eerste wereldkampioenschap voetbal in 1930<\/small><\/p><\/blockquote>\n

1930, het eerste FIFA WK in Uruguay <\/strong><\/h4>\n

<\/p>\n

Bron: Wikipedia\u00a0<\/a><\/p>\n

Er waren in totaal 13 landen die meededen; 7 uit Zuid-Amerika en slechts 4 uit Europa. Uruguay was uiteraard zeer ver weg, en niet alle landen konden zo veel en zo lang reizen. Daarom was er in het begin geen \u00e9\u00e9n Europees land die had toegezegd om mee te doen. Slechts 2 maanden v\u00f3\u00f3rdat het WK aanvang zou nemen waren die 4 landen (Belgi\u00eb, Frankrijk, Roemeni\u00eb en Joegoslavi\u00eb) overtuigd om toch mee te doen<\/strong>. Wij doen dus al sinds het prilste begin mee! Het duurde maar liefst 8 weken voordat de Rode Duivels in Uruguay aankwamen. Door deze lange reis hadden veel spelers last van landziekte, zo was hun fysieke en mentale gesteldheid zwaar op de proef gesteld. De Belgen werden wel zeer warm door de Uruguayanen onthaald toen zij eindelijk aankwamen, daar Belgi\u00eb het eerste Europese land was dat zich had ingeschreven. Er waren in totaal 590.549 supporters bij dit WK en Uruguay won tegen Argentini\u00eb. Waardoor zij de allereerste Wereldkampioenen ooit zijn! Wij kwamen helaas niet verder dan de groepsfase, en scoorde 3 doelpunten gedurende de twee gespeelde wedstrijden. Een citaat<\/a> van Franse voetballer Lucien Laurent (die ook het allereerste WK-doelpunt ooit scoorde), geeft ons een beetje een beeld van hoe het moet zijn geweest: \u201cWe waren 15 dagen op het schip Conte Verde onderweg. We vertrokken vanuit Villefranche-sur-Mer samen met de Belgen en de Joegoslaven. Onze basisoefeningen deden we beneden en onze training werd op het dek van het schip gedaan. De coach heeft het nooit over tactiek gehad”. <\/em>Het moet totaal anders geweest zijn in vergelijking met de miljarden industrie dat voetbal vandaag de dag is.<\/p>\n

Gelukkig konden ze in die tijd ook de wedstrijd al filmen! Benieuwd hoe dat eruitzag? Bekijk hieronder de beelden van de finalewedstrijd in 1930!<\/p>\n